Ο τεχνικός όρος για αυτό είναι η οδοντική φοβία. Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις για τη βέλτιστη στάση και θεραπεία ασθενών με άγχος στην καρέκλα του οδοντιάτρου. Για το σκοπό αυτό, ως πρώτο βήμα στη θεραπεία, είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί μια ευχάριστη ατμόσφαιρα που έχει σταθερή ηρεμιστική επίδραση στον ασθενή. Ο προγραμματισμένος χρόνος είναι εξαιρετικά σημαντικός ώστε ο θεραπευόμενος να μπορεί να εξηγήσει με ασφάλεια και λεπτομερώς στον ασθενή τα βήματα της θεραπείας, ώστε να οικοδομήσει μία βάση εμπιστοσύνης.

Επιπλέον, υπάρχουν ήδη σύγχρονες εγκαταστάσεις και εργαλεία, η χρήση των οποίων στοχεύει στην ελαχιστοποίηση της αίσθησης του φόβου. Ένα παράδειγμα αυτού είναι η χρήση ενός λαμπτήρα με μπλε φως που έχει αποδεδειγμένη ηρεμιστική επίδραση στον ασθενή. Μοντέρνα και αποτελεσματική είναι η θεραπεία χαλάρωσης, που περιλαμβάνει γυαλιά βίντεο, μουσική και συστήματα πολυμέσων. Ο βελονισμός και η ύπνωση είναι δύο άλλες θεραπευτικές μεθόδους που περιορίζουν τους φόβους. Η θεραπεία υπό γενική αναισθησία (πλήρης αναισθησία) είναι η τελευταία επιλογή, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις είναι επίσης αρκετά κατάλληλη.